दृश्य चित्र हेर्दा

दृश्य चित्र भित्र म
ओलटाई-पल्टाई बीगत हेर्दै छु !
नयनमा पोका पारेका
रंगिन सोपनाहरु बुन्दै छु !

भरियको छु म

भरियको छु म मनभरी
नछलछकाउ, पोखिन सक्छु
अन्धकार कती मिठो छ
नसल्काउ, म जल्न सक्छु ।

यहाँ सोचे जस्तो...

यहाँ  सोचे जस्तो, जीवन कहाँ छ ?

मेरो जस्तो तिम्रो, मन कहाँ छ ?

फक्रिएर  फूल पनि, झरी जान्छ एकदिन

सधै रहिरहने तेस्तो, यौवन कहाँ छ ?

कबिता: आमा

समयको औला समाई डोरिदै
हासी खुसि तिम्रो मायामा गोडीदै
म तिम्रो काखमा  हरदम रमे
तिम्रो ममताको ओतमा पलपल भुले

छरीयको अछेर म शब्द बने
तिम्रो  समर्पणले एक अर्थ भए
त्यो तिम्रो नाय्नो प्रेमको बागमा
म सधै फले, फुले, बसन्त भए

जब साथ हुन्छौ

पूरा हुन्छ कहानी, जब साथ हुन्छौ
भिज्ने छैन सिरानी, जब साथ हुन्छौ

दु:खी रन्छ यो मन, तिम्रै समझनामा
दुःख हुन्छ खरानी, जब साथ  हुन्छौ

तिमी र म

भूमण्डको दुइ बेग्ला बेग्लै कुनामा बसेर
एउटै सपना देख्ने मान्छे हामी
एउटै रहरहरु बोक्ने मान्छे हामी
तिमीलाई बिहानीको सूर्यले उठाउदा
निस्पट  अन्धकारको सुंन्य समयमा
मेरो धरती माथिको आकाश हेर्दै
टलपल गरि रहने तारालाई सोधछु

कबिता: गुलाफ़

तिमी गुलाफ़ हौ
मेरो मनमा फूली दिने
मसंग मेरो साथ
मुस्कुराही रहने।

मेरा लागि दशैं

निधार भरि टिका नलाएको  कति साल भयो
मेरा लागि दशैं नआएको कति साल भयो

तिम्रो सम्झनामा ...

हीउझै जमेको मेरो मनबाट
तिम्रा बरगेल्ती सम्झनाहरु
पग्लियर झरछन दुई थोपा
तप्प आँखाबाट!

एकादेशको यौटा सफल प्रेम कहानी

शान्त तलाउझैं म, सोचिरहँदा
विस्मृति बिनाका तिम्रा स्मृतिहरू 
मेरा मानसपटलमा यसरी ठोकी दिन्छन्
तरंगित हुन्छु म,
अनि मेरो मन मेरो धड्कनलाई सोध्दछ 
आफु हार्दा जित्नुको अनुभव
एकबाट दुइ हुनुको मज्जा !!